Voor mij zijn er geen grenzen tussen werelden, hooguit belangen. Die breng ik in kaart of in beeld. Dat is mijn vertrekpunt als cultureel antropoloog. Lees meer in dit artikel op Linkedin.

Antropoloog
van de circulaire economie

In 2020 haalde ik het masterdiploma Sustainable Citizenship over leren van én over de circulaire economie. Het veldwerk baseerde ik op mijn werk als gamemaker bij Sustainability Games.

Wat heeft de antropologie te bieden

Een goede antropoloog kijkt en luistert zonder oordeel. Ook al heb je een bias, iedereen heeft een bias, je probeert die zo goed mogelijk te onderzoeken. Dat noemen we met een chique woord: reflexiviteit. De bril waarmee je kijkt, die geef je ook aan de mensen met of voor wie je werkt.

Antropologie geeft een inside-out kijk op de wereld. Emic noemen we dat. We lopen en doen mee, om de wereld te begrijpen van binnenuit. 

Tegelijkertijd kijken we ook outside-in. Etic. We verkennen de buitenwereld waar de groep mee te maken heeft. We proberen vanuit die wereld, vaak de systeemwereld, te kijken naar de groep. 

Door de emic en etic perspectieven met elkaar te verbinden, kun je organisatiepatronen gaan verkennen. Want buiten en binnen hebben invloed op elkaar. Ze corresponderen en reageren. Daar ontstaan patronen.

Voor mij staat het begrip reciprociteit (re-ci-pro-ci-teit), het grote systeem van geven en nemen, centraal in mijn aanpak. Als er iets verandert in het systeem van geven en nemen, dan veranderen relaties en dat zorgt ervoor dat de beweging (inlcusief richting) die cultuur maakt kan gaan veranderen. 

Antropologie biedt ook veel handvatten voor transitiedenken. Denk aan de term liminaliteit of rite de passage. We gaan continue door veranderingen heen. 

Lees meer over de culturele spelregels van transities